Ipuin+mate+6B



Zenbakien iraultza.

Bazen behin herri batean mundo osoa esaten zuela oso roiloa zirela zenbakiak, matematikak… Orduan heldu zen egun bat zenbakiak nekatu egin zirela eta desagertu ziren. Egun horretan neska bat, Ane izena zuela,esnatu egin zen eta larunbata zenez matematikako etxerako lanak egiten hasi zenean matematikako liburuko orriak zuri zeuden, baina orri batean jartzen zuen: Osonekatuta gaude jendeari ez zaizkiogulako guztatzen, orduan bagoaz gure mundura. Sinatuta: Zenbakiak. Ane txundituta geratu zen. Berak bezekien zenbakiak beherrezkoak zirela, eta baita zekien non bizi ziren, bere liburu baten irakurri zuelako. Matemundu izeneko mundua bizi ziren, baina ez zekien nola joan, bere liburuan esaten zuelako itzointen bazenuen denborarekin haurkituko zenuela. Orduan Anek itzaron egin zuen eta gauean ez zuenez ahurkitu horaindik lotara joan zen. Gauean bere pelutzea ohe azpian jauzi zitzaionez hartzera joan zen. Eskotila txiki bat ikusi zuen sabaldu eta sartu egin zen. Barruan zegoenean konturatu zen etxe baten ganbara batean zegoela. Ganbaran eskailera batzuk zeuden eskailerak jaitzi eta kalera atera zen den-dena zenbakiak ziren Matemundun zegoen. Alkatea ikustera joan zen eta alkatea bere konseiluarekin zegoen hitz egiten. Anek beraiekin hitz egiten ewgon zen eta azkenean konbentzitu egin zituen bere herrira bueltatzeko. Bueltatu ziren. Anek ikasi zuen zenbaki gabe ezin zela bizi eta orain matematikak gustatzen zaizkio.  Naroa Lucas 6.B = ** Zenbakien kondaira ** = Bazen behin, Barakaldo izeneko herri batean. Jendea telebista pixtean konturatu ziren mandoko zenbakiak ez zeudela eta ezin zen kanala aldatu, kanalak zenbakien izenak zutelako, hala nola, Antena 3. Jendea pentsatzen ari zen nork egin zuen halako lapurkeria. Jende guztia Pepito izan zela esaten zuten, berari matematikak oso gutxi gustatezen zitzaiolako. Orduan polizia Pepitoren etxera joan ziren inbestigatzera, baina ez zuten ezta zenbaki bat ere aurkitu. Polizia etxrz etxe joan zen begiratzen baina ez zuten ezer aurkitzen. Azkenean, matemtikako irakaslearengana joan ziren, jendea esaten zuen bera ezin zela izan berari zenbakak asko gustatzen zitzizkion eta. Dena den, polizia irakaslearen etxera joan ziren eta azkenean irakaslea izan zen, zenbaki guztiak lapurtu zuena. Azkenean, irakaslea zenbaki guztiak itzuli zituen eta bera kartzelara joan zen. Hau izan zen zenbakien kondaira. Dani Jaramillo

//__**Zenbakirik gabe**__//

Bazen behin,herri bat zenbakirik gabe gelditu zena.Norbait lapurtzen ari zen zenbakiak.Inork ez zekien nor zen.

Baina,egun batean,alkatea herritar guztiei ditu zien megafono handi batekin.Guztiak joan ziren plazara.Surumurru asko entzuten ziren plaza osotik.Bat -batean,alkatea hasi zenhitzegiten: -Herritarrok,norbait lapurtzen ari ditu zenbakiak eta hori ez gertatzekoplan bat dut.Zenbaki handi bat sortu dugu eta oso ondo bigilatuta egongo da:30bigilante,forma guztietako alarmak eta 10 kamara daude bigilatzen. Guztiek hasi ziren argazkiak egiten eta bat-batean zenbaki handi hori desagertu egin zen besterik gabe.Inork ez zue ezer ikusi.Eskolan guztiok triste zeuden baina bat izan ezik,Iker.Iker ez zen ona matematikan eta matematikako etxerako lanak.Bainabakarrik zegoen problema bat,oso txikia zela.Guztiok pentsaten zuten bera izan zela,baina ez zekiten nola egin ahal zuen.Eta gainera,bere etzaia desagertu egin zen.Egun batean inor jakin gabe,zenbaki bat ipini zuten eta kamara txikiz inguratuta zegoen.Iker kale horretatik pasatu zen eta ikustean korrika joan zen bere etxera.

Kale horretara ailegatzean argazki bat egin eta desagertu egin zen.Alkatea hori ikusterakoan herritik bota zuen.Azkenean,herri hori,zenbakitxo,deitu egin zen.

Jarein Arenas 6.B

MODU BERRI BAT

Orain dela denbora luze Josu izeneko ume bat altzatu zen ohetik larunbat arrunt batean. Orduan telebistako mandoa hartu zuen baina... ez zegoen ezer; telebistako zenbakiak tatxatutak zeuden. Ondoren irratia ipini zuen eta esaten zuten: “se interrumpe la cadena de Kiss FM para dar la noticia de que los números an desaparecido” Josuk pentsatzen zuen: -Ba mobila ezin izango dut hartu baina konsolak bai- Orduan entzun zituen bere gurasoei negarrez esaten: “Nola ipiniko dugu janaria?” “nla berotuko dugu esnea?”... Arratsaldean amama bizitatzera joan ziren eta zenbakien arazoa jakin zuenean... KATAPLUM!!! lurrera erori zen eta Josuk pentsau zuen “Amama gizajoa ezin izango du SALVAME ikusi”. Gero Barakaldo plazan “Antizenbaki” izeneko erraldoi bat agertu zen. Eta esan zuen berak zenbakiak kendu zituela, amorratzen zituelako, eta ere esan zuen modu bat ateratzen bazuten zenbatzeko, bera hilko zela eta zenbakiak bueltatuko zirela. Orduan alkateak esan zuen ejerzitoari deitzeko, beste batek bomba atomikoa botatzea, eta alako ideiak. Orduan Josu ezan zuen “zenbaki erromatarrak” erabiltzea. Denek esan zuten ideia bikaina zela, eta orduan zenbaki erromatarrak erabiltzen hasi ziren. Handik aste batuetara entzun zen mundu osoan KATAPLUM!!! eta, zer izango zen? Ba erraldoia hilda. Momentu horretan piztia desintegratu zen eta Josuk ideia eduki zuenez neska guztiak bere nobioa izan nahi zuten. Azkenean oso ondo bizi zuen eta ipuin hau bukatu egin da. **Jon Urkijo** 2011ko martxoaren 3an

ZENBAKI MAGIKOAK

Bazen behin, herri bat non zenbakiak desagertu ziren.

Jendea beldurtuta zegoen, ezin zutelako ezer egin. Juan izeneko ume bat izan hezik. Juan, 13 urte zituen eta detektibea izan nahi zuen. Horregatik herrikei proposamen bat egin zien: -Ez nahiz bueltatuko zenbakirik gabe, hori gertatzen bada, herritik joango nahhiz. Herrikoek baietz esan zuten buruarekin, baina ez zuten zinezten. Hurrrengo egunean, martxan jarri zen, magoaren etxera. Magoak, inozentea zela esan zuen baina bat-ñbatean, zenbakiak inbisibleak egiteko likido bat ikusi zuen. Eta herrira bueltatu zen kontrako pozioarekin eta magoarekin txerri bihurturik.

Zenbakiak berriro bueltatu ziren, eta Juanek, 50.000$ irabazi zituen zenbakiak berrreskuratzeagatik.

Clara Yue 6.B

//Zenbakien desagerketa// Egun batean Koldoren iloba, Mikel, eskolatik etorri zen guztiz haserretuta matematikako etxerako lanen ondorioz. Hau bere aitonari, Koldo, bultzatu zion, beraren beste istorio bat kontatzera, bereren haserrea kendu nahian: Garain batean, duela urte asko, munduko pertsona guztiak gorroto zituzten zenbakiak, sortzen zituzten istiluen gatik. Azkenean, jendea baztertu zuten zenbakiak eta desagertu egin ziren. Hasieran, guztiek poztu ziren zenbakien desagerktaren ondorioz, baina ez zuten kontuan hartu zenbakiak desagertuz gero sortu egingo zen hondamena: Problemei ezin izango zituzten aurre egin, beste pertsona baten etxera joaten zirenean, emandako helbiderekin, ez zuten jakingo zein zen zein, makina batzuk ez zuten funtzionatuko… Guztia hakazgora geretu egin zen, eta ulertu zuten zergatik behar zituzten zenbakiak. Eta horrela apurka-apurka berriro agertu ziren zenbakiak. Istorio honek altxatu zitzaizkion animoak Mikeli.

<span style="color: #00dcff; display: block; font-family: Sylfaen,serif; font-size: 16pt; font-weight: normal; margin-bottom: 0cm; text-align: right;">//Iñigo Hierro 6.B//

**// ZENBAKI GALDUAK //**

Bazen behin, Hannah izeneko neska bat. Gau batean izar-erratu bat ikusi zun eta eskatu zion zenbakiakdesagertzeko, matematika ez egiteko. Beste egunean bere lagunari deitzerakon, bere mugikorra ez zituen zenbakirik eta korrik batean joan zen bere lagunaren etxera eta ez zuen aurkitzen etxea ez zuelako zenbakirik. Bere etxera joan zen eta ez zeuden zenbakiak baina Hannah lortu zuen aurkitzea bere anaia txikia zegoelako abesten lehioan.

Bi egun pasa ondoren kalean ez zeuden zenbakirik eta jendea erotuta zegoen; lapurtzen zuten dendetan, ezin zuten deitu telefononoz... Hannah bere logelan zegoen negarrez leihora begiratzen iha pasatzen bazen izar-erratu bat. Orduak pasa eta ez zen ezer agert, bere ohean etzan zen eta ezin zuen loak hartu. Azkenean lo geratu zen eta amets bat izan zuen, esaten zuena: Erabili burua eta gasa... Esnatzean pentsatu eta pentsatu lortu zuen asmatzea. Puxika bat hartu zuen gases bete zuen eta nota bat jarri zuen, esaten zuena: mesedez desegin nik eskatu nuena. Puxika askatu eta zerura joan zen, beste egunean bere mugikorrak hartu eta zenbakiak zeuden, kalera irten eta inor ere ez gogoratzen zuen gertatutakoa, bakarrik Hannah gogoratzen zen. Egun horretatik ez du eskatuko gauza bera izar-erratue

Ala bazan eta ez bazan sar dadila Herriko Plazan.

Nerea Parro 6.B 2011ko, Martxoaren 2a.



Behin batean, Mikel deitzen zen ume batek, altzatu zen ohetik eta bere etxean ez zegoen zenbakirik eta pentzatu zuen bere katu beltzak jan egin zuela, oso txarto portatzen zelako.Bere katuak beti zeukan bere lepokoan 3 zenbakia eta egun horretan ez zeukan jarrita. Mikel pentaza eta pentza jarraitu zuen eta bere lagunaren etxera joan zen korrika batean.Aitor izeneko lagun bat zen eta bere etxean ere ez zegoen zenbakirik eta joan ziren buelta bat ematera kaletik.Kalean ez zeude zenbakirik eta parkera joan ziren. Parkean, liburu zahar bat urkitu zuten, eta irakurtzean zenbakiak agertu ziren bat batean. Pertzona guztiak arriturik geratu ziren eta azkenean dena zen normala, pizka bat aldatuta aina ez da inporta, bueltatu ziren zenbakiak eta!

Joana.Garcia.6.B